Over Persestia

Hoe Persestia ontstond

Persestia is niet in één dag ontstaan. Ik had al een website voor mijn fotografie, maar na verloop van tijd begon ik die wat saai te vinden. Ik fotografeerde ook minder vaak, waardoor er niet genoeg nieuw materiaal kwam om de website regelmatig bij te werken. Tegelijkertijd speelde er veel in mijn leven en lagen mijn prioriteiten een tijd ergens anders. Toch bleef ik de creativiteit missen.

De laatste tijd moest ik steeds vaker terugdenken aan jaren geleden, toen MySpace nog bestond — nog vóór Facebook. In die tijd hield ik een blog bij. Ik schreef toen regelmatig over dingen die mij bezighielden. Vanuit die herinnering ontstond langzaam een nieuw idee: Wat als ik fotografie zou combineren met verhalen?Alleen bleef één vraag over: waarover wilde ik schrijven?

Ik merkte dat ik steeds vaker uitkwam bij mijn eigen herinneringen, ervaringen en gevoelens. Dingen die ik niet altijd makkelijk onder woorden kon brengen, maar die ik wel heel duidelijk kon voelen en voor me kon zien. Schrijven hielp mij om daar meer structuur in te krijgen. Soms begon ik gewoon met één gevoel, herinnering of situatie en ontstond er vanzelf een verhaal. Vanuit daar begon Persestia langzaam vorm te krijgen.

Eerst dacht ik vooral aan fotografie en verhalen, maar al snel kwamen daar andere vormen bij. Muziek, beelden en later ook video. Voor mij helpt dat juist om een verhaal of emotie sterker over te brengen. Soms zegt een beeld meer dan woorden. Soms doet muziek dat. En soms werkt juist de combinatie.

Van een naam naar een eigen wereld

Ook de naam Persestia is niet zomaar ontstaan. Ik raakte geïnspireerd door Persephone en Hestia. Twee godinnen die voor mij ieder iets anders vertegenwoordigen. Met Hestia voelde ik mij eigenlijk al sinds mijn twintigerjaren verbonden. Haar betekenis van warmte, rust, thuis en een veilige plek sprak mij toen al aan en is altijd ergens bij mij gebleven.

Persephone kwam later steeds meer naar voren. Zij past voor mij bij verandering, groei, schaduw en opnieuw beginnen. Uit die twee namen ontstond uiteindelijk Persestia. In het begin was het vooral een naam. Inmiddels is Persestia veel meer geworden. Er kwamen karakters bij en ieder karakter kreeg langzaam een eigen uitstraling en betekenis. Het uiterlijk, de kleding en de kleuren zijn bewust gekozen en hebben vaak een symbolische betekenis. Ook de dieren die in Persestia verschijnen hebben meestal een reden en betekenis. Tenzij AI natuurlijk ineens besluit dat er spontaan nog een paar dieren of totaal andere karakters bij moeten komen. Dat hoort inmiddels ook een beetje bij het proces.

Nyhemae

Terwijl Persestia verder groeide, ontstond ook Nyhemae. Nyhemae is de wereld waarin Persestia zich afspeelt.

Elk gebied in Nyhemae heeft zijn eigen betekenis. De plekken staan symbool voor verschillende momenten in het leven en voor wat je onderweg kunt voelen, leren, loslaten of opnieuw kunt ontdekken. De plekken in deze wereld zijn dus niet alleen mooie landschappen. Ze staan symbool voor verschillende emoties en processen die iemand in het leven kan tegenkomen. 

Soms trek je je terug. Soms kijk je terug. Soms moet je iets loslaten. Soms heb je moed nodig om verder te gaan. En soms ontdek je ineens weer nieuwe mogelijkheden. Daarom heeft iedere plek in Nyhemae een eigen betekenis. De Grot van het Begin, het Bos van Stilte, het Meer van Reflectie, de Waterval van Overgave, de Bergen van Moed en de Zee van Mogelijkheden vertellen ieder een ander deel van die reis. Het is geen vaste route die iedereen moet volgen. Iedereen heeft zijn eigen verhaal en zijn eigen tempo.

Nyhemae is nog steeds in ontwikkeling. Waarschijnlijk zal dat ook zo blijven, omdat Persestia zelf ook blijft groeien. Maar de basis staat er. Een wereld waarin verhalen, muziek, beelden en emoties samenkomen.

Een plek tussen schaduw en licht.